zaterdag 18 juli 2009: 12u26

18 07 2009

Woensdag was het dan zover, om 5u zijn we opgestaan en om 6u waren we aan de Taj Mahal… Wegens de vele electriciteitspannes hier in Varanasi ga ik nu geen fotos uploaden, maar we kunnen je verzekeren: hij is prachtig! Daarna de Baby Taj en het Rode Fort gaan bezoeken. Gelukkig allemaal in de voormiddag, want het was bloedheet. Maar… het hotel waar we verbleven in Agra had een zwembad: zaaaaaaaaaaaaaaaaalig!

‘s Avonds begon ons eerste treinavontuur, om 20u waren we aan het station, en onze trein kwam al een halfuurtje later, op tijd zelfs! Wegens een of andere administratieve reden klopten onze plaatsnummers niet, en werden we op betere plaatsen gezet. Samen met Vincent en Cindy hebben we een versterkte burcht van onze coupee gemaakt, want hoe meer toeristen op de trein, hoe groter de kans op diefstal. Hopelijk morgen fotos hiervan.

Om 4u40 kwamen we aan in Varanasi, het hart van het religieuze India. Hier zagen we lijkverbrandingen, een avondceremonie, ochtendrituelen (al om 5u), het baden in de Ganges,… Heel fascinerend maar ook bevreemdend.

Morgenochtend staan  we nog een keer vroeg op, want om 6u30 vertrekken we naar Nepal, een busrit van 10-11 uur. Lang leve airco!

We blijven kort deze keer, want de elektriciteit kan elk moment uitvallen.

Papa, alvast gelukkige verjaardag!!!!!!





woensdag 15 juli 2009: 20u34

15 07 2009

Hallo hallo,

deze morgen op tijd opgestaan, want om 8u30 vertrokken we met de bus naar Agra, dat zo’n 250km verderop ligt. We hebben drie tussenstops gemaakt.  Eerst de Birlatempel in Jaipur zelf, die Koen en ik gisteren ook al bezocht hadden en daarna de Monkey Temple. Dit was echt leuk om zien.  Via dunne steile straatjes kom je plots aan een bergflank waar mooie gebouwen staan, onder andere een tempel, en er een natuurlijke bron ontspringt. Niet alleen kinderen uit de buurt amuseren zich in het koele (maar waarschijnlijk vieze) water, maar het zit er ook vol met aapjes!

Na de stop aan de Monkey Temple volgde het grootste deel van de rit, waarbij het landschap groener en groener werd. Blijkbaar had het in de streek van Agra de laatste tijd veel meer geregend dan in Jaipur. Volgens de gids zou het richting Varanasi nog groener zijn. Tijdens de busrit vertelde de gids over het Hindoeisme en het kastensysteem. Zelf behoort hij blijkbaar tot de 2de kaste, Kshatriya’s, vroeger de militairen en de koningen, nu gewoon… tjah gewoon de Kshatriya’s.

De laatste stop voor Agra was in Fathipur Sikri, ook bekend als The Lost City.  Een van de Mughalkeizers liet hier een nieuwe hoofdstad bouwen, maar al na zijn dood werd de stad verlaten… Het was toen bloody hot, en op blote voeten of sokken waren de stenen nauwelijks begaanbaar, maar het was wel de moeite.  Het lastigste was dat je constant geambeteerd wordt door kinderen die allerlei rommel willen verkopen.

Rond 18u zijn we aangekomen in Agra, in een poepsjiek hotel, waarschijnlijk een foutje van Shoestring, maar aangezien we morgennacht op een trein doorbrengen, zullen we er maar van profiteren! Er zou zelfs een zwembad zijn, whiii!

Morgen op het programma: Taj Mahal om 6u ‘s morgens, Baby Taj, Red Fort, zwemmen en de trein op.  Morgen dus geen nieuws van ons, nadien waarschijnlijk iets meer te vertellen, want volgens Natsa, onze gids, wordt Varanasi de grootste cultuurshock van onze reis… En dan hebben we natuurlijk ook de Taj gezien…

@Jeronimo: internetcafees genoeg hier, met snelle pc’s inderdaad.





Dinsdag 14 juli 2009 : 21u

14 07 2009

Vandaag hadden we een vrije dag. Sommigen van de groep gingen shoppen, maar na de ervaringen van gisteren (opdringerig!) kozen wij om enkele monumenten te bezoeken. Om 9u deze morgen begonnen we te onderhandelen met tuktukdrivers.  We wilden eerst naar Gaitor, de begraafplaats van de Maharadja’s. Dat zou ons 100 roepies kosten (=1,5 euro), maar ze zijn leep! Natuurlijk hadden ze door dat dit niet onze enige bestemming van de dag was, dus onderweg begon de driver al over waar hij ons nog allemaal naar toe zou brengen…

Gaitor was echt prachtig, allemaal grote tombes in wit marmer. Het deed me denken aan Rivendel, de elfenstad uit Lord of the Rings. Jaigarth Fort was qua gebouw niet zo spectaculair, het is een fort, maar je had wel ee mooi uitzicht over de vallei met het waterpaleis. Daar was ook een bus vol Indische toeristen, die blijkbaar nog nooit blanken hadden gezien, want ze wilden constant met mij op de foto…  Daarna werden we gedropt aan Jantar Manter, een soort tuin met een 25-tal astronomische toestellen, zeg maar bouwwerken. De hele rit, waarbij de driver telkens bleef wachten op ons, kostte ons 400 roepies. We moesten wel heel hard neen roepen om hem ervan te weerhouden ons naar enkele shops te brengen…

Gelukkig waren we smorgens op tijd op pad gegaan, want na onze bezoeken was het zo’n 13u30, en echt snikheet. In de ochtend was het minder warm, maar zweten doe je sowieso. Even gaan verfrissen in het hotel, en dan terug naar de Oude Stad. Via een andere poort kwamen we nu in het minder toeristische deel, er waren wel veel winkels, maar je werd niet lastiggevallen, omdat hun inkomsten minder afhankelijk zijn van het toerisme. Ze zijn er ook ingedeeld per soort: suiker, fietsen, speelgoed, … Als we het verhaal van vriendelijke Indier mogen geloven, dan verkopen deze winkels door aan de winkeltjes in de bazaar (waar de toeristen zijn), en wordt het product verkocht aan prijzen die 80% hoger liggen.

Af en toe werden we aangesproken door mannen die wilden weten waar we vandaan komen. Een man kregen we echt niet meer weg, maar waar hij ons naar toe bracht, leerden we wel veel bij. De eerste stop was een hindu-tempel voor Ganesh, er stond ook een groot gouden kalf. Daarna bracht hij ons via kleine steegjes naar wat hij ‘the real india’ noemde. Tussen hoge woonblokken zijn er kleine garages waar 5-6 mensen de hele dag lang zitten te werken: drukken, zilver maken, juwelen smelten,… Het zou een brahman-cooperatieve zijn. Arme mensen van de dorpen komen naar de stad op zoek naar werk, en dat krijgen ze van de brahmanen (hoogste kaste). Toen ik vroeg naar het loon, was het toch wel even schrikken: gemiddeld 85 euro per maand. Als je bedenkt dat de ‘gidsen’ India mooier voorstellen dan het is, dan is dit toch wel heel weinig. Natuurlijk wou de man ons nadien meenemen naar een winkel, maar dat is hem lekker niet gelukt! Hij vroeg me wel om wat euromuntjes op te sturen, want hij is een verzamelaar…

Onze laatste halte was de Birlatempel. Aangezien dit een hindutempel is, was het op blote voeten te doen. Opnieuw was het een bouwwerk uit wit marmer. Dankzij de tip van de tuktukdriver wisten we dat er om 19u een ritueel zou worden uitgevoerd, best wel speciaal om zien. Jammergenoeg wel geen foto’s, dat was verboden.

Eten deden we vanavond in het restaurantje naast dat van gisteren. Opnieuw superlekker, maar deze keer een stuk goedkoper en gezelliger zitten. Nu misschien nog een drankje op het dakterras van het hotel en op tijd gaan slapen. Morgen om 8u30 vertrekken we naar Agra, met een stop aan de Monkey Temple, we zijn benieuwd!





Maandag 13 juli 2009, 20u09

13 07 2009

Deze morgen om 6u30 opgestaan, na een rustige nacht (althans met oordoppen). Om 8u zouden we vertrekken op een rondleiding langs enkele belangrijke bezienswaardigheden, met een lokale gids.  We begonnen bij het Paleis der Winden, ten midden van The Pink City (= het oude Jaipur), met alle verkeersproblemen vandien. Om de gevel op de foto te krijgen, moesten we de straat oversteken, altijd een uitdaging. Daar zat ook een slangenbezweerder, die natuurlijk geld vroeg als je een foto wou nemen… Gelukkig valt mijn toestel iets minder op.

Terug op de bus, richting Amber Fort. Je kon te voet, per jeep of per olifant naar boven. We kozen voor het laatste. Na een kwartier gewiebel en allerlei verkopers kwamen we boven. De olifantendrijver verwachtte natuurlijk een fooi, maar daarvoor kon ik toch nog even het beest ‘strelen’ en een foto nemen. Inkomgelden zijn spotgoedkoop, zelfs al vragen ze voor buitenlanders minstens het 5voudige dan voor Indiers… Het fort was best wel de moeite, een combinatie van Hindu en Moslimkunst, aangezien de maharadja hindu is, maar heerser was van de Moghuls, die moslim waren. De hele stad Jaipur, het oude deel toch, is ook ommuurd.  Het mooie tuintje in het dorre landschap is geen voorbeeld van de welzijnskloof, wanneer het regenseizoen volop op gang is, dan ontstaat daar een meer. Volgens de gids laat het regen dit jaar echter op zich wachten…

Op de terugweg stopten we nog aan een juwelenwinkel en een stoffenwinkel, waar de gids waarschijnlijk commissie op krijgt.  Er was ook een stop aan het Waterpaleis, de naam zegt het zelf, een paleis op het water. Het zomerverblijf van de Maharadja. Nadien konden we kiezen: terug naar het hotel of gedropt worden aan het City Palace. Wij kozen als enige voor het laatste. Hoewel het vandaag meeviel van de hitte, het was bewolkt en er stond af en toe een briesje, werd het me hier toch echt wel iets te warm.

Het avontuur van vandaag begon toen we het City Palace verlaatten… Onmiddellijk werden we door allerlei mannen aangesproken, vrouwen zie je betrekkelijk weinig. Eerst een fris drankje gekocht, bij een jonge knaap die blijkbaar ook een textielwinkeltje had, en ons -absoluut niet toevallig- later tegenkwam aan het kruispunt. Onderweg werden we ook gevolgd door enkele Riksja’s (fietstaxis), die maar niet wilden begrijpen dat we gewoon zouden wandelen… Op de wegen is het ook een echte dierentuin: koeien, apen, varkens, geiten, eekhoorntjes en allerlei vogeltjes. Allemaal geen probleem.  Het moeilijkste vind ik de armoede, vooral bij de kinderen, die soms echt uitgemergeld zijn. Morgen beginnen we met de balpennen uit te delen die we van nonkel Filip meekregen.

Rondwandelen in de bazaarstraat is ook een hele beproeving, je wordt bijna letterlijk de winkeltjes ingesleurd, waar ze dan alles hun rekken halen, ook al zeg je meteen dat je niets gaat kopen. Daarna was het tijd voor onze eerste fietstaxi! Voor 50 roepies zou een mager ventje ons naar de Copper Chimney brengen, een restaurantje. Het leek ons uiteindelijk toch wel ver, dus gaven we hem 100 roepies (=1.5 euro). Verkeersregels lijken ze hier niet de kennen, behalve dan ‘diegene die luidst toetert, heeft voorrang’. Als je bedenkt dat een fietsbel in het verkeer onhoorbaar is, dan weet je genoeg…

Morgen een vrije dag, om nog een en ander te bezoeken, en overmorgen om 8u30 vertrekken naar Agra, naar de Taj Mahal.

Tot blogs!

p.s. Nonkel Filip, ‘k zal er vanaf nu op letten om fotos te maken van horeca, al heb ik nog geen supermarkt gezien. Zijn straatkraampjes ook goed :p  ?





zondag 12 juli 2009, 16u35 (indische tijd)

12 07 2009

na een strijd tegen het elektronisch inchecken, waren we ruim op tijd voor onze vlucht naar London Heathrow. Daar zouden we zo’n 5 uur moeten wachten op onze aansluiting. Verrassend genoeg ging de tijd behoorlijk snel, en zaten we voor het wisten op een boeing 777 richting Delhi.

Koen vergeleek de ‘economy-class’-reizigers met kippen in een legbatterij. Relatief weinig plaats en stilgehouden met eten en films. De vlucht zou 7 uur duren, en ging vlot voorbij. Doorheen heel het inchecken, vliegen, wachten, enz. heen, probeerden we te achterhalen wie onze reisgenoten zouden zijn… De Nederlandse vrouw naast me op de vlucht, was mee met Djoser en vertelde ons dat we op 22 juli een totale zonsverduistering zouden meemaken. Totaal zal ze voor ons mss niet zijn, aangezien we dan al in Nepal zullen zitten.

Om 6u30 geland, bij een heel vochtige 30 graden, een goed halfuur later uitgecheckt en kennisgemaakt met de  groep. Tot nu toe geen klachten. Al snel waren we alweer onderweg, per bus deze keer. We hadden een rit van 5 uur voor de boeg richting Jaipur (lees: dj`epoer). De bus heeft airco, maar dat is optioneel. Het duurde echter niet lang, of de groep besliste om geld op tafel te leggen voor een frissere rit. Jammergenoeg moesten de raampjes dan dicht.

Rond 11u30 stopten we in een wegrestaurantje voor de lunch. We gingen meteen voor het Indisch vegetarische gerecht met ‘groenteballetjes’. Lekker, maar -wat had je gedacht- pikant. Langs de weg is vanalles te zien, van kleurrijk geklede dames tot vuilnisbelten omgevormd tot tentendorpen, koeien die vel over been zijn en varkens met krulstaartjes. Het is heet, bloedheet, maar het is aangenaam om alles op te nemen en stilaan te beseffen dat we in India zijn.

Rond 15u30 zijn we aangekomen in ons hotel in Jaipur, hoera airco op de kamer! Nu is het nog even wachten op de regeling voor de excursie voor morgen, en dan gaan we de Roze stad in … met de tuk tuk.

 





zaterdag 11 juli: 4u29

11 07 2009

Net 22 minuten wakker, al fris gedouchet en een laatste maal de bagage gecheckt.

Klaar voor vertrek uit Ingelmunster, richting Amsterdam.

Voorziene aankomst: zondag 12 juli, 6u20 lokale tijd = 2u50 Belgische tijd.

Tot binnenkort!





Laatste werkdag

8 07 2009

Vandaag is het mijn laatste werkdagje… Dan heb ik nog 2 dagen voor de laatste voorbereidingen.

To do:

  • het appartement helemaal poetsen voor onze house-/catsitter (en ook een beetje voor onszelf)
  • zien of alles in mijn rugzak past
  • een dagrugzakje zoeken
  • kiezen welke reisgids ik effectief meeneem
  • vakantielectuur halen in de bib
  • nog een backup nemen van mijn pc







Follow

Get every new post delivered to your Inbox.