De eetgewoontes in India en Nepal verschillen radicaal van die in Europa en de overgang kan soms een probleem zijn. In principe eet men gezeten op de grond met de rechterhand van een metalen bord. Men wast vooraf de handen en het gezicht. Ontbijten vóór het tandenpoetsen, of zelfs thee of koffie drinken, vindt men vies. Er wordt niets anders dan water gedronken bij of na de maaltijd en als je koffie bestelt bij het ontbijt, zonder nadere toelichting, dan krijg je die na afloop. Praten wordt gedaan vóór het eten, nauwelijks tijdens of erna. Wie uitgenodigd wordt om te komen eten, gaat eerst gezellig babbelen, maar wordt na het eten geacht snel te vertrekken. Vrouwen en kinderen eten apart en pas nadat de mannen hebben gegeten. Het komt voor dat je als gast alleen eet, terwijl degene die je uitgenodigd heeft toekijkt en zich uitsluitend bemoeit met de bediening. Dit is een gebaar van beleefdheid, maar het kan bepaald ongemakkelijk voelen. Indiërs en Nepalezen eten driemaal daags warm. Veel mensen in India en Nepal zijn uit religieuze of morele overwegingen strikt vegetarisch. Zelfs eieren vallen vaak buiten hun dieet. Alleen vis behoorde al langer tot het menu. Vegetariërs hebben het dus vrij eenvoudig in India en Nepal. De Moghuls en de Europeanen moesten er aan te pas komen om vlees tot een integraal onderdeel te maken van de Indiase maaltijd. Nog altijd is een groot deel van de bevolking strikt vegetarisch. De hoeveelheid vlees dat wel in rijst en curry’s wordt verwerkt, is miniem vergeleken met datgene wat de Europeanen gewend zijn. Van de vleesgerechten zijn de tandoori’s en de tikka’s aan te raden.
Ontbijt:
Cornflakes, toast, jam, boter en op tal van manieren bereide eieren behoren tot het standaardontbijt van hotels en restaurants. Indiërs ontbijten vaak met idli’s (rijstcakes), dosa’s (pannenkoekjes), puri badji (gefrituurd brood met groente) of Indiase broodsoorten en curd.
Lunch en diner:
In India wordt ‘s middags en ‘s avonds warm gegeten. De regionale verschillen zijn groot, maar in alle grote steden kun je naar restaurants die gespecialiseerd zijn in een bepaalde streekkeuken. Overigens zijn die verschillen in het begin voor het westerse palet minimaal, omdat al het eten zo anders is. De maaltijd bestaat in India en Nepal uit rijst en of broodsoorten met curries en dal. Curry is de verzamelnaam voor alle groente-, vis- en vleesgerechten die worden bereid met ‘s werelds meest gecompliceerde specerijenmengsels (tot 25 verschillende per gerecht). Dal is de verzamelnaam van gerechten die gemaakt zijn van linzen en een belangrijke eiwitbron vormen. Naast Indiaas eten kan in grote steden ook vaak Chinees en westers gegeten worden, al zijn de pogingen om Europees eten na te bootsen vaak belabberd. Een reden waarom toeristen slecht tegen het eten kunnen, is omdat ze naar verhouding teveel van de curries opscheppen en te weinig brood of rijst. Curries zijn vaak vet en scherp en dienen in kleine hoeveelheden te worden gegeten als smaakmaker bij de koolhydraten.
Voor Nepalezen in de valleien van de Himalaya en de Terai betekent dal: ‘dal bhat tarkari’. Dal is een linzenpapje en de belangrijkste eiwitbron voor de Nepalezen; bhat is rijst en die wordt in hoeveelheden genuttigd die een westerling niet voor mogelijk houdt; tarkari is het lekkerst en varieert. Het is een gerecht van gebakken groente in een masala, dat wil zeggen in een specerijenmengsel. Bladgroenten, aardappelen en bloemkool worden vaak gebruikt. In Kathmandu en Pokhara is het aanbod van buitenlandse gerechten groot, variërend van pizza’s en moesaka tot rösti met gefrituurde kippenpoot. In de populairste bergwandelgebieden zullen vaak ook zaken als bami (‘chowmein’) of spaghetti op het menu staan.
Snacks:
Buiten de maaltijden om zijn er natuurlijk snacks. Arme Indiërs en Nepalezen knabbelen vaak gepofte rijst, gedroogde kikkererwten of pinda’s. Belpuri is een geliefde snack van mensen in Bombay en omgeving. Het is gemaakt van linzen, knapperige vermicelli, tomaat, ui en verse koriander. Voor een paar rupees heb je een kleine schotel. Daarnaast zijn er tal van gefrituurde snacks, die vrijwel altijd vegetarisch zijn. Alleen in de duurdere restaurants worden deze tussendoortjes ook met een inhoud van vlees geserveerd. Enkele namen waaronder deze snacks worden aangeboden, zijn: pakora’s, gefrituurde balletjes, waarvoor aardappelpuree als bindmiddel wordt gebruikt; samosa’s, kleine loempiaatjes met een vulling van aardappel en groente; en cutlets, gepaneerde en gefrituurde snacks met uiteenlopende vegetarische vulling.
Leidingwater:
Het water uit de kraan is niet drinkbaar. Je bent aangewezen op mineraalwater of het water dat in middenklasse- en dure hotels en restaurants speciaal wordt aangemerkt als drinkwater. Dit water is gekookt of door een bacteriefilter gehaald. Mineraalwater is verhoudingsgewijs duur. Om die reden komt het een enkele keer voor dat flessen worden bijgevuld met water dat niet betrouwbaar is. Let bij aankoop op een goede verzegeling van de fles. IJsblokjes zijn alleen in goede restaurants van zuiver water.
Andere dranken:
Bij temperaturen van 30°C of meer schiet de vochtbehoefte omhoog. Bij inspanning kan de innamebehoefte stijgen tot meer dan vijf liter per dag. Een deel daarvan zit in het eten, de rest moet gedronken worden. Tijdens het transpireren raak je naast water ook zouten kwijt, die aangevuld moeten worden. Maak er bij grote hitte een gewoonte van om soep als voorgerecht te nemen. Thee (‘chay’) is de nationale drank van India. Het wordt altijd vermengd met veel melk en suiker geserveerd. Wil je het anders, dan kan dat in de betere hotels. Voor koffie geldt hetzelfde. Frisdrank heeft inmiddels overal in India zijn intrede gedaan. De lokale merken zijn vaak wat zoeter dan we gewend zijn. Lekker fris is de ‘fresh lime soda’: sodawater met uitgeperst citroensap. Vermeld erbij of je het drankje zoet, zout of zonder verdere toevoeging wilt drinken. Dat geldt ook voor een andere lekkere drank, ‘lassi’, vergelijkbaar met karnemelk. Lassi kan echter ook een bron van verkeerde bacteriën zijn, dus bestel je het beter alleen in goede restaurants. Heerlijke dranken zijn ook ijsthee en ijskoffie, dat laatste eventueel met een bolletje vanille-ijs. Verder zijn vruchtensappen voorradig zoals sinaasappelsap, mangosap, druivensap, papajasap en ananassap. Mango(sap) en ananas(sap) worden soms slecht verdragen en je kunt hiervan het beste niet meer dan een kleine hoeveelheid nemen. Verder kun je een kokosnoot laten openen en het sap opdrinken.
Alcohol:
Bier is vrijwel overal verkrijgbaar, alleen onder beperkende voorwaarden. Zo hebben veel kleinere hotels geen vergunning. Daar wordt het alleen op je kamer geserveerd. Bier wordt meestal verkocht in grote flessen, hoewel steeds meer grote hotels tapbier schenken. Tot de beste merken behoren Kingfisher, Black Label en Rose Pelican. De prijs van bier is relatief hoog, variërend van 35 roepies in een winkel tot 100 roepies in een duur hotel. Sterke drank wordt geschonken in bars en verkocht in zogenaamde wineshops. Het zijn goedkope imitaties van bijvoorbeeld whisky, gin en rum. Wie graag wijn drinkt, kan beter een paar flessen van huis meenemen, want het is zo goed als onverkrijgbaar in India en Nepal.
Restaurants en andere eetgelegenheden:
In elk dorp in India en Nepal is wel een klein eettentje waar ze wat lekkers hebben. De eettentjes voor Indiërs en Nepalezen zijn heel goedkoop. Soms kun je er al voor een halve euro eten. Niet iedereen zal van deze plekjes gecharmeerd zijn. In hygiënisch opzicht lijken ze niet best. Dat valt in de praktijk meestal wel mee, zolang de doorstroom maar goed is (en er dus veel mensen zitten te eten). Maar voor veel westerlingen is de oude troep waarmee deze eettentjes zijn gemeubileerd niet stimulerend voor de eetlust. In de toeristenhotels zal regelmatig lokaal eten worden voorgeschoteld dat meer is toegesneden op westerse tongriemen. Het beste eten wordt bereid in de keukens van lokale families. Laat je de mogelijkheid dan ook niet ontgaan, wanneer je wordt uitgenodigd de maaltijd bij bewoners thuis te gebruiken.
Fruit:
Een van de grootste attracties van India en Nepal is het bijna oneindige aanbod van de meest exotische vruchten. Ze komen in tal van kleuren, vormen en afmetingen voor en de ene soort is nog lekkerder dan de andere. Wie dit gebied ontdekken wil, zal zich dan ook vol overgave moeten storten op het vreemd ogende fruit dat opgestapeld ligt aan de straatkant of wordt aangeboden door vrouwen die hun kostje verdienen met de verkoop op bus- en treinstations en op straat. Enkele van de heerlijkste vruchten zijn de mango, rambutan, papaja, ananas, koningskokosnoot, zuurzak, jackfruit, mangosteen, doerian en de vele soorten bananen.
Reacties